Brits geluid uit Texas

14 september

Spoon: Ga Ga Ga Ga Ga (Anti/Epitaph/Pias)
Spoon is een buitenbeentje uit Austin. Waar de Texaanse muziek doorgaans geworteld is in country, folk en blues staat Spoons zesde album vooral stevig met beide benen in de beste Britse traditie.

Van de late Beatles en Kinks tot en met pakweg de verfijnde arrangementen van Belle and Sebastian.

Gerockt wordt er gerust ook wel, het blijft alleen allemaal net even lichtvoetiger dan de Amerikanen doorgaans doen. Voorman Britt Daniel houdt het ook consequent compact. Slechts een van de tien tracks gaat over de vier minuten.

Toch zitten al die tien liedjes werkelijk volgepakt met verrassingen; soms gevangen in nauwelijks een seconde, soms verpakt als een machtsstrijd tussen piano en gitaar. Heel wat complexer in ieder geval dan de titel!

Led Zeppelin bij elkaar voor tribute

12 sep 2007
Robert Plant, Jimmy Page, John Paul Jones en de zoon van de overleden drummer John Bonham spelen samen tijdens het tribute-concert voor Ahmet Ertegun.

De reünie vindt plaats op 26 november in de O2 Arena te Londen, waar een herdenkingsconcert gehouden wordt voor Atlantic Records-oprichter Ahmet Ertegun, die vorig jaar december overleed. Led Zeppelin is de hoofdact van het evenement, waar ook Pete Townshend, Bill Wyman and the Rhythm Kings, Foreigner en Paolo Nutini, die allemaal te maken hebben gehad met Ertegun, een optreden geven. Kaarten voor het concert kosten 125 pond, en de opbrengsten gaan naar de Ahmet Ertegun Education Fund, die minder rijke studenten voorziet van een studiebeurs om te studeren aan universiteiten in Groot-Brittannië, de VS en Turkije. Tickets zijn alleen verkrijgbaar via de site www.ahmettribute.com.

kitsch  of  prachtig

2 sept 2007

Devotchka: How it ends (Anti/Epitaph/Pias)
'How it ends' is een album vol van de mooiste dromen en de diepste verlangens. Een uurtje puur geluk. Muziek om de gordijnen bij te sluiten en te verdwijnen in de schoonheid van Devotchka. En er van mijn part bij te janken van ontroering.

Maar ja, leg maar eens uit wát en waaróm... Dit al jaren bestaande viertal uit Denver heeft iets heel bijzonders en ongrijpbaars gemaakt. Laten we het filmische spaghettiwestern-gypsy-mariachi-chansons noemen.

Ofzo. Want we komen van alles tegen: Manu Chao, Arcade Fire, Arno Hintjens, Bruce Springsteen en Ennio Morricone. De bindende factor heet Nick Urata, een crooner van de eerste orde: warm, melodieus en met een smartelijk, langzaam vibrato.

Je zou hem willen troosten als hij snikt in 'Dearly departed' en je houdt op slag van hem in het titelstuk, dat zonder twijfel het mooiste lied van 2007 is. How it ends' is fenomenaal en kan blind door elke muziekliefhebber worden gekocht. nhd

Mijlpaal Britse folk muziek

2 sept 2007 

Fairport Convention: Liege & Lief (De Luxe edition, met bonus-cd, Universal)
'Liege & Lief' is historisch. Zowel voor de folk-rock als voor de makers. Fairport Convention was begin 1969 een van de populairste Britse groepen, toen, na een optreden, hun bus verongelukte.

De drummer en een vriendin kwamen om, de anderen liepen verwondingen op. De band trok zich daarna, met voor het eerst ook violist Dave Swarbrick, terug in een groot huis op het platteland.

De gevolgen op geluid en repertoire konden niet uitblijven. In 'Farley House' kreeg de Britse folk-rock een nieuw gezicht door intense bewerkingen van traditionals, met de voor deze muziek geschapen stem van Sandy Denny.

Talloze groepen borduren tot op de dag van vandaag voort op wat toen begon. En Fairport zelf?  Eigenlijk moet een ieder met histirisch popmuziek besef deze lp / cd in huis hebben. 

Nationaal Pop Instituut schenkt muziekarchieven aan Fonos

Het in 1975 opgerichte NPI (vroeger Stichting Popmuziek Nederland (SPN) heeft zijn circa 30 jaar oude vinylverzameling geschonken aan Fonos.nl. In de collectie, die een goed overzicht geeft van de geschiedenis van de Nederlandse popmuziek, zit veel materiaal dat nog niet aanwezig was in het omvangrijke archief van Fonos (15.000 titels).

Naast vinyl zitten er tevens banden bij met eigen opnamen uit de SPN-studio aan de Amsterdamse Wibautstraat. Fonos is echter vooral blij met materiaal uit de muzikaal roerige jaren tachtig.
Neem nou de verzamelaar ‘Als je haar maar goed zit’ (recentelijk is een DVD verschenen die teruggrijpt naar deze roemruchte verzamelaar) en de platen van de (post)punkbandjes Rondo’s, Ivy Green, Spiderz of de allereerste LP van de Tröckener Kecks. Maar ook met de meer experimentele bandjes die in de jaren tachtig door het avontuurlijke maandblad Vinyl werden omarmd, zoals Mekanik Kommando, Miners Of Muzo of Mick Ness. Zij brachten hun platen uit op illustere, in rook op gegane labels als Eksakt, Plurex of Torso. Een onderdeel van deze experimentele beweging is tevens het op internet veel gezochte ‘RadioNome’ album, een compilatie van en door het VPRO-radioprogramma met electronische acts als Stephen Emmer en Van Kaye & Ignit.

Ook kan Fonos nu beter de opkomst van de zogenaamde Amsterdamse gitaarbandjes in kaart brengen middels albums van L’Attentat, Plastic Dolls, Slauerhoff of Songbirds. En tenslotte kwam eind jaren tachtig de hiphopcultuur in Nederland tot leven. Belangrijke mijlpaal hierbij was het door het Popinstituut zelf geproduceerde verzamelalbum ‘Rhythm and Rhyme’, waarop o.a. vroeg werk van Extince en Rude Boy (Urban Dance Squad).